เรื่อง : คำพิพากษา
ผู้แต่ง : ชาติ กอบจิตติ
เรื่องย่อ
ฟัก
เป็นภารโรงอยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในชนบทมาก มีแม่เลี้ยงเป็นคนบ้า สติสตางค์ไม่ดี
แต่ฟักต้องรับเลี้ยงแม่เลี้ยงที่สติสตางไม่ดีนั้นจนสิ้นชีวิต แม่เลี้ยงชื่อสมทรง
เนื่องจาก พ่อของฟักไปเก็บ สมทรง มาจากในเมือง แล้วเอามาเป็นเมีย อยู่กระต๊อบเดียวกันกับฟัก เมื่อพ่อตาย ฟักก็ไม่รู้จะเอา สมทรง
ไปไว้ที่ไหน เพราะไม่มีใคร อยากจะรับเลี้ยงคนบ้า ฟักจึงต้อง รับเลี้ยง สมทรง
เรื่อยมา แต่ด้วยความที่อยู่กระต็อบเดียวกันทั้งวันทั้งคืน ชาวบ้านก็ชอบนินทาหาว่า
ฟัก แม่เลี้ยงทำเมีย ด้วยความที่ฟัก เป็นคนจน ไม่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี
พูดอะไรไปใครเขาก็ไม่เชื่อ (ความจริงฟัก ไม่เคยเอาสมทรงทำเมียเลย )
พูดไปก็ไม่ได้อะไร ฟักเลยไม่เถียงและโต้แย้งอะไรใครทั้งสิ้น
มุ่งหน้าทำหน้าที่ของตนไป คนไหนเลี่ยงได้ก็เลี่ยง
วันหนึ่งฟักอยากจะเอาเผาศพพ่อตัวเอง ที่เก็บไว้ในคลังของวัด
เพราะพอจะมีเงินทำศพแล้ว
ฟักได้ฝากเงินเดือนแต่ละเดือนของตนไว้ที่ครูใหญ่ของโรงเรียน
ฟักไปเบิกเงินจากครูใหญ่เพื่อมาทำศพพ่อ และไปเชิญ สัปเหร่อ มาทำพิธีเผาศพ
แต่วันนั้นไม่มีใครมางานเผาศพพ่อของฟักเลย คนทั้งหมู่บ้านติดธุระส่วนตัวกันหมด
ฟักเริ่มมีความชัดเจนต่อชะตากรรมชีวิตของตัวเอง
เมื่อเปรียบเทียบกับงานศพของคนอื่นๆ ในหมู่บ้าน ซึ่งมีคนมาร่วมงานตั้งมากตั้งมาย
สัปเหร่อจึงดับความเครียดของฟักด้วยสุรา ฟักได้เริ่มลิ้มรสสุราครั้งแรก
และได้ค้นพบว่า ฤทธิ์ของสุรานอกจากจะทำให้เมาแล้ว ยังทำให้เขานอนหลับสบายอีกด้วย
เพราะไม่ต้องคิดมากก่อนนอน อย่างที่เป็นอยู่ก่อนหน้านี้ หลังจากวันนั้น
เขาเริ่มซื้อสุรากินเอง เพื่อให้ลืมความทุกข์ ที่ถูกชาวบ้านหาว่าเอา สมทรง
เมียของพ่อเป็นเมียของตัวเอง นานวันเข้า เขากลับเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง
แล้วตายในที่สุด ศพของเขาถูกเก็บไว้เพื่อเผาวันที่ทดลองเตาเผาอันใหม่ของวัด
ซึ่งเป็นศพที่น่าสมเพชมาก เพราะนอกจากจะไม่มีใครมางานของฟัก เพื่อไว้อาลัยแล้ว
ยังมาเพื่อมาดูเตาเผาใหม่ ไม่ใช่มางานของฟักอีกด้วย ส่วน สมทรง
ถูกนำไปส่งโรงพยาบาลบ้าในเมือง และชาวบ้านก็ได้รู้ความจริงว่า สมทรง
หนีออกมาจากโรงพยาบาลบ้าแห่งนี้นี่เอง ส่วนครูใหญ่หลังจากที่เผาศพของฟักได้ไปคุยกับสัปเหร่อจนทำให้สัปเหร่อรู้ว่าครูใหญ่คือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องเตาเผานี้
ความคิดเห็นและความประทับใจของผู้อ่าน
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่ดำเนินเรื่องเรื่อย
ๆ แต่ชวนน่าติดตามว่าต่อไปตัวเอกในเรื่องจะเป็นยังไงต่อไป จะมีชีวิตที่ดีขึ้นหรือแย่ลง
การใช้ภาษาก็เป็นการใช้ภาษาที่เป็นระดับกันเองทำให้เรื่องนี้มีความน่าติดตามขึ้น
รวมทั้งผลเฉลยที่ไม่คิดว่จะเป็นในทางที่ผู้อ่านคิด และ
ยังสะท้องสังคมในอดีตได้ดีทั้งในเรื่องดีและเรื่องร้าย การพูดของคนที่ต่อ ๆ
กันหรือพูดกันโดยไม่ได้เห็นความจริงว่าเป็นเช่นไรหรือการพูดเพื่อความสนุกจนทำให้ผู้ถูกพูดถึงนั้นได้รับความเสียหายทางจิตใจ
และ คนที่เป็นที่ดูว่าเป็นที่พึ่งได้อาจจะพึ่งพาไม่ได้
เพราะเราอาจไม่ได้รู้จักเขาในด้านร้ายๆหรือด้านที่ไม่ดีของเขา
ประโยชน์และแนวคิดที่ได้จากนิยายเรื่องนี้
1.ผลของการพูดปากต่อปากโดยไม่มีการคิดหรือไตร่ตรองเลยว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่นั้นทำให้เกิดเรื่องเข้าใจผิดจนกลายเป็นเรื่องใหญ่
และ ทำให้ผู้อื่นหรือผู้ที่ถูกพูดถึงได้รับความเสียหาย
2.ไม่ควรฝากของมีค่าหรือสิ่งของที่สำคัญต่อการดำเนินชีวิตของเรา
เช่น เงิน เป็นต้น ไปฝากกับคนที่เรารู้จักเขาในด้านด้านเดียว
ผู้อ่าน : นางสาวพิมชญา เพชรรัตน์
รหัสนิสิต : 611031098
คณะศึกษาศาสตร์ วิชาเอกเคมี
ผู้อ่าน : นางสาวพิมชญา เพชรรัตน์
รหัสนิสิต : 611031098
คณะศึกษาศาสตร์ วิชาเอกเคมี


